Burak cukrowy ma duże znacznie gospodarcze w Polsce, choć areał jego uprawy uległ znacznemu ograniczeniu ze względów ekonomicznych i przyrodniczych. Wybitna rola buraka cukrowego w płodozmianie wskazuje na potrzebę optymalizacji jego uprawy, zwłaszcza w Wielkopolsce, z uwagi na występujące tam gleby. Burak cukrowy jest rośliną wymagającą pod względem przygotowania roli do siewu. Drobne nasiona i siew punktowy czynią tę roślinę szczególnie wrażliwą na niekorzystne warunki w okresie kiełkowania i wschodów. W projekcie Aro integracji uwzględniono rozwiązanie tych problemów poprzez zastosowanie uprawy konserwującej. Uprawa konserwująca sprzyja poprawie struktury gleby, gromadzeniu próchnicy, zatrzymaniu wody i ograniczaniu jej strat. Proponowana innowacja dotycząca uprawy konserwującej pozwala usprawnić wykonywanie zabiegów mechanicznych, zwłaszcza w okresie siewów buraka cukrowego.

 Projekt uprawy buraka zawiera działania, które należy określić jako praktyczną realizację postulatów wynikających z badań naukowych. Badania te wskazują na konieczność modyfikacji modelu uprawy buraka cukrowego w Europie, w tym w Polsce. Obecnie klasyczna uprawa oparta na dużym zużyciu przemysłowych środków produkcji nie sprawdza się. Negatywne skutki tradycyjnej technologii produkcji buraka cukrowego dają się odczuć szczególnie silnie w czasie anomaliów pogodowych. Innowacyjne aspekty projektu mają zasięg globalny, ponieważ środowisko naturalne i jego ochrona w jednym kraju będzie miała pozytywne skutki w najbliższym i w szerszym otoczeniu.

W związku z tym, że dotychczas w Polsce sporadycznie prowadzono doświadczenia nad jednoczesnym stosowaniem niektórych technik wprowadzanych w projekcie, a łączne stosowanie ich wszystkich praktycznie nie było testowane w lokalnych warunkach, istnieje potrzeba wykonania badań polowych w tym zakresie. Rolnictwo zrównoważone na poziomie kraju charakteryzuje się kilkoma podstawowymi cechami. Jest to głównie racjonalne wykorzystanie rolniczej przestrzeni produkcyjnej i utrzymywanie potencjału produkcyjnego gleb. Dalej ograniczenie lub eliminacja zagrożeń dla środowiska przyrodniczego oraz troska o zachowanie bioróżnorodności. Zainteresowanie rolnictwem zrównoważonym w krajach Europy Zachodniej jest konsekwencją krytycznej oceny rolnictwa konwencjonalnego.  Założenia projektu Agro integracji mogą przyczynić się do opracowania nowoczesnych technologii uprawy buraka cukrowego, a tym samym zapobiec niektórym skutkom rolnictwa konwencjonalnego. Kompleksowe podejście do uprawy wielogatunkowego międzyplonu, który spełnia wiele zadań w konserwującej uprawie roli, integrowanej ochronie roślin, optymalizacji nawożenia i poprawie gospodarki wodnej gleb, pozwoli ograniczyć zużycie chemicznych środków ochrony roślin, nawozów mineralnych oraz ochronić zasoby wody. Takie działania będą miały uzasadnione zastosowanie także w technologiach produkcji innych roślin uprawnych prowadzonych w ramach zrównoważonego systemu rolnictwa. Proponowana w projekcie uprawa międzyplonów wielogatunkowych oraz konserwujący system uprawy roli przyczynią się do wzrostu zawartości próchnicy w glebie.

Pasowa uprawa roli (STRIP-TILL) jest nowym w polskich warunkach sposobem uprawy, pozwala on łączyć zalety uprawy konserwującej z intensywną uprawą tradycyjną. Buraki wysiewane są w głęboko spulchnioną glebę, w czystym pasie, mają dobre warunki do wschodów oraz głębokiego ukorzenienia się . Międzyrzędzia zaś pozostawione są bez uprawy i pokryte ściółką, której duża ilość zwiększa ochronne działanie na glebę. Dodatkowo w projektowanej technologii uwzględniono bioremediację (BIOBED), jako bezpieczne rozwiązanie problemu pozostałości po zabiegach ochrony roślin. Innowacyjność projektu dotyczy stosowania międzyplonów, czyli obejmuje wysiew mieszanek wielogatunkowych, zamiast uprawy pojedynczych gatunków roślin w międzyplonie, odpowiedni dobór gatunków w mieszankach w zależności od terminu zbioru przedplonu, zmianowania, stosowania nawożenia naturalnego, kontroli ilości pozostających po przedplonie resztek roślinnych oraz planowanych mechanicznych zabiegów pielęgnacyjnych. Podstawowym celem będzie zapewnienie odpowiedniej ilości ściółki wystarczającej do pełnej ochrony gleby, a równocześnie umożliwienie mechanicznego odchwaszczania. Preferowane będą gatunki o potwierdzonych właściwościach chwastobójczych. Innowacja obejmuje też uprawę roli, gdyż wprowadza do technologii produkcji buraka cukrowego pasowy system uprawy roli (strip-till). Innowacją w tym zakresie będzie przede wszystkim znaczące zwiększenie ilości ściółki pozostającej na powierzchni roli. Mechaniczne zabiegi zwalczania chwastów polegać będą na połączeniu trzech metod odchwaszczania: metody chemicznej i pielęgnacji mechanicznej ze ściółkowaniem. Pozwoli to na ograniczenie stosowania metody chemicznej, a jednocześnie na poprawienie efektywności odchwaszczania plantacji buraka cukrowego.

Do odchwaszczania zastosowany zostanie innowacyjny opielacz. Będzie wykorzystany nowoczesny opryskiwacz, a uzupełnieniem nawożenia doglebowego będzie nawożenie dolistne, wieloskładnikowymi nawozami makro- i mikroelementowymi. W miarę możliwości nawożenie będzie łączone z zabiegami ochrony roślin, aby uniknąć dodatkowych kosztów zabiegu opryskiwania. Dzięki zastosowaniu nowoczesnego, pasowego opryskiwacza zwiększy się znacząco efektywność stosowanych zabiegów, większa część nawozu trafi do rośliny. Zakłada się zastosowanie wody kondycjonowanej, gdyż jakość wody może mieć decydujące znaczenie dla jakości zabiegu pielęgnacyjnego czy nawożenia dolistnego. Zastosowanie jednego źródła wody pozwoli na wdrożenie jednej metody kondycjonowania, a także ułatwi bieżącą kontrolę jej jakości. Jeden nowoczesny opryskiwacz, na bieżąco serwisowany, będzie gwarancją wysokiej jakości wykonywanych zabiegów. Innowacyjne podejście polega na umożliwieniu dostępu do wysokiej jakości zabiegów chemicznych. Zastosowanie precyzyjnego opielacza mechanicznego do zwalczania chwastów w międzyrzędziach oraz precyzyjnego oprysku pasowego pozwoli na ograniczenie dawek substancji czynnych herbicydów do niezbędnego minimum, szacunkowo o 50% w stosunku do technologii tradycyjnej. Wdrażana technologia ograniczy ilość substancji czynnych wprowadzanych do środowiska . Przyczyni się również do zwiększenia efektywności zwalczania gatunków średnio wrażliwych lub odpornych chwastów na substancje czynne herbicydów poprzez ich zwalczanie mechaniczne . Będzie również zapobiegać powstawaniu odpornych biotypów chwastów. Zastosowanie oprysku pasowego, wyłącznie na chronione rzędy roślin, pozwoli także zredukować dawkę do niezbędnego minimum.

 Jednym z ważnych elementów zrównoważonego rozwoju jest „rolnictwo konserwujące”, które opiera się na kilku filarach. Pierwszy to minimalna uprawa roli, drugi filar polega na ciągłym pokryciu gleby oraz bioróżnorodności. Konserwująca uprawa roli oraz uprawa międzyplonów są skutecznymi metodami osiągania tych założeń. Korzyści płynące z zastosowania takich metod są wielorakie. Poza efektami produkcyjnymi i ekonomicznymi należy podkreślić pozytywny wpływ na gleby, szczególnie na wzrost próchnicy. Dodatkowo mniej intensywna uprawa roli znacząco zmniejsza zużycie paliwa, a zbilansowane nawożenie poprawia jego efektywność i zmniejsza „ślad węglowy” związany szczególnie z produkcją nawozów azotowych.

Chwasty w uprawie buraka cukrowego stanowią jeden z najważniejszych problemów. Powolny rozwój roślin, niska obsada oraz szeroki rozstaw międzyrzędzi przez długi czas pozostawiają warunki korzystne dla kiełkowania chwastów. Z drugiej strony stwarza to warunki techniczne do stosowania mechanicznych zabiegów odchwaszczających szczególnie w międzyrzędziach. Skuteczność mechanicznego odchwaszczania zależy w znacznym stopniu od warunków panujących na polu. Innowacyjne podejście polega na umożliwieniu dostępu do wysokiej jakości zabiegów chemicznych. Wykorzystanie nowoczesnego precyzyjnego opryskiwacza o odpowiednio dużej pojemności pozwoli na oprysk całych plantacji, a należycie napełniany, myty i serwisowany w jednym miejscu zmniejszy ryzyko związane ze stosowaniem środków ochrony roślin. Możliwe będzie zastosowanie nowoczesnych rozwiązań w zakresie mycia sprzętu i przechowywania środków ochrony roślin.